Elk jaar komen er meer internationale studenten naar Wageningen dan dat er kamers beschikbaar zijn. Dit veroorzaakt veel onzekerheid en zoekstress bij studenten. Uit een analyse van de onderzoeksjournalistieke website Wageningen Student Housing blijkt dat de voorlichting vanuit de universiteit tekort schiet.

Door: Marc van der Woude

Onlangs protesteerden internationale studenten op de campus tegen het kamertekort. Inmiddels hebben ze een petitie met 14 concrete eisen ingediend bij de Raad van Bestuur van de universiteit. Ruim honderd studenten leverden input en dertig schreven er aan mee. Ook volgde een gesprek met Ingrid Hijman, hoofd van het Student Service Centre. “Helaas werden onze voorstellen meteen afgewimpeld,” zegt studentenwoordvoerder Bia Cerqueira. “We voelden ons niet echt gehoord. De universiteit gaf in het gesprek tegenstrijdige informatie. Toen ik hierop doorvroeg werd me te verstaan gegeven dat argumenteren geen zin heeft.”

Woordvoerder Vincent Koperdraat van de Wageningen Universiteit laat in een schriftelijke reactie weten dat huisvesting de verantwoordelijkheid van studenten zelf is. De universiteit stemt jaarlijks met de gemeente en studentenhuisvester Idealis af hoeveel nieuwe studenten worden verwacht en hoeveel kamers er dan nodig zijn. Deze afstemming betekent niet dat er dan ook voldoende aanbod is, de Nederlandse markt heeft nu eenmaal een structureel tekort. Koperdraat erkent dat de universiteit wel primair verantwoordelijk is voor de communicatie richting studenten.

Waar het mis gaat: verwachtingsmanagement

In deze communicatie, waaronder het ‘verwachtingsmanagement’, lijkt het mis te gaan. Internationale studenten melden dat er op het officiële kamerplatform ROOM rond elke kamer hevige concurrentie is en ze vaak achter het net vissen. “Ik eindigde nooit hoger dan de 30e plaats,” zegt de Amerikaanse student Kim Vanderwolk. “Ik probeer niet te klagen, mensen in Nederland hebben het ook moeilijk met de huisvesting.”

Beelden: links het recente woonprotest op de campus, rechts studentenwoordvoerder Bia Cerqueira

Als gevolg belanden veel internationale studenten in de voor hen dure toeristische sector, in airbnbs van particulieren, in een tentje op recreatiepark De Wielerbaan (toch ook € 750 per maand) of bij een studiegenoot op de bank. Of ze hoppen noodgedwongen van de ene tijdelijke onderhuuroptie naar de andere. Dit blijkt uit gesprekken die Wageningen Student Housing met studenten en aanbieders voerde. Studenten ervaren hierdoor veel stress en vinden dat de universiteit hen te gebrekkig en te laat heeft geïnformeerd over het structurele kamertekort. Ook geven ze aan te weinig inzicht in de zoekopties te hebben.

De universiteit wilde niet meewerken aan ons onderzoek. Daarom stuurden studenten zelf alle e-mails en brieven door, zodat de werkelijke communicatie kon worden geanalyseerd.

De universiteit wilde zelf geen opheldering geven wat er precies met internationale studenten wordt gecommuniceerd over huisvesting en op welke momenten. Daarom plaatste ik een oproep in de populaire Facebook-groep Wageningen Student Plaza. Studenten stuurden de e-mails en brieven die zij van de universiteit hadden ontvangen door. Hieruit blijkt dat studenten bij de bevestiging van hun inschrijving alleen een linkje ontvangen naar de algemene huisvestingspagina van de universiteit, waar zonder toelichting enkele verhuur- en bemiddelingsplatforms worden opgesomd. Doordat veel studenten deze bevestiging pas tegen de zomervakantie ontvangen, is de zoekperiode heel beperkt.

Pas vlak voor de introductie, als duidelijk wordt dat een deel van de 1200 internationale starters nog geen kamer heeft gevonden, mailt de universiteit: “Dit speelt naar we hebben vernomen in heel Nederland en ook in andere delen van Europa. Het probleem is blijkbaar groter dan we dachten.” In een e-mail eind augustus meldt een medewerker van het Student Service Centre dat er in allerijl 15 extra kamers zijn vrijgemaakt die twee studenten met elkaar kunnen delen. “Ik hoop dat dit genoeg is en jullie hiermee allemaal huisvesting hebben gevonden.”

Er zijn goed en slecht geïnformeerde studenten

Navraag bij Linda Cents, manager Wonen en Vastgoed bij Idealis, maakt duidelijk dat er twee groepen studenten zijn: goed geïnformeerde en slecht geïnformeerde. 

Heb je voor aankomst in Wageningen nog geen kamer gevonden en besluit je om noodgedwongen je intrek tijdelijk in een hotel te nemen, dan ben je je afstandsprioriteit meteen weer kwijt, want dan bevind je je binnen de 130km radius.

De eerste groep betreft voltijdsstudenten die – hemelsbreed gemeten – op meer dan 130 kilometer afstand van de campus wonen. Zij ontvangen een ‘afstandsprioriteit’ waarmee zij in het ROOM-systeem voorrang op 850 gereserveerde kamers krijgen. “Afstandsprioriteit gaat boven inschrijfduur,” zegt Cents, “hoewel de gereserveerde kamers open staan voor alle studenten.” Echter, de prioriteit is maar twee maanden per jaar geldig, van 15 juli tot 15 september, juist de allerdrukste periode. Heb je voor aankomst in Wageningen nog geen kamer gevonden en besluit je om noodgedwongen je intrek tijdelijk in een hotel te nemen, dan ben je je afstandsprioriteit meteen weer kwijt, want dan bevind je je binnen de 130km radius. Cents begrijpt dat dit lastig is, “maar je moet ergens een grens trekken. Urgentie is een paardenmiddel om een gelijk speelveld te creëren. Nederlandse studenten verdienen ook de kans om een kamer te vinden.”

De afstandsprioriteit geldt buiten de radius van 130km en alleen in de zomerperiode

Idealis krijgt de contactgegevens van deze voltijdsstudenten door van de universiteit en stuurt hen meerdere e-mails met gedetailleerde informatie. Hierin wordt ook het kamertekort expliciet – in vet rood gedrukte tekst – benoemd. “Wees je ervan bewust dat er momenteel een woningtekort is, er zijn niet genoeg kamers voor iedereen! We raden je aan om ook op zoek te gaan naar andere woonmogelijkheden! De voorrang garandeert niet dat je een kamer vindt voor de start van het academiejaar.” Maar het is juist deze informatie die studenten liever vóór of tijdens hun aanmelding hadden ontvangen en niet pas vlak voor het begin van hun opleiding.

De tweede groep zijn uitwisselingsstudenten die hier korter dan een jaar zijn, PhD-studenten, en partners en gezinsleden van studenten. Zij ontvangen geen prioriteit, hun namen worden door de universiteit niet doorgegeven aan Idealis, ze ontvangen dus niet de gedetailleerde e-mails over huisvesting, en moeten het doen met de summiere informatie op de website van de universiteit.

Wie niet op tijd huisvesting vindt heeft een probleem. “Als ik nog geen eigen adres heb, wordt mijn verblijfsvergunning ingetrokken,” zegt PhD-student Sara Ou die al vier maanden zoekt. Het is bij Idealis niet bekend hoeveel studenten hun opleiding of aanstelling hebben moeten afbreken omdat ze geen huisvesting hebben gevonden. De universiteit wil er niets over zeggen.

Wil je niets missen over studentenhuisvesting in Wageningen? Schrijf je dan in en ontvang mijn artikelen als eerste in je mailbox.

Processing…
Success! You're on the list.

Samen kunnen we de studentenhuisvesting in Wageningen verbeteren. Steun de onderzoeksjournalistiek op deze website met een kleine tip of donatie.